روز اول

چندی نمانده، حسین (ع) با جلال و جبروت پیامبرگونه در بین اصحاب و یارانش نگاه نگرانی دارد که هیچ کس نمی فهمتش جز زینب بزرگ تاریخ

زینب از رد نگاه برادر به کودکان، از آغوش های پر تعلل شیرخواره و از دو دو زدن چشم در پس قدم های اکبر مصیبتی عظیم را پیش بینی کرده بود.

اما امروز به نام نامی خودتان رقم خواهد خورد، امروز که پرچم های سیاه برافراشته شده تا سیاهی دلهایی را بزداید که دل به تو بسته اند آقا، با تمام بیچارگی با تمام شرمندگی

دیگر به اینکه ای کاش من آن روز بودم فکر نمی کنم، خودرا لایق شرکت در این امتحان بزرگ نمی دانم اصلا انگار خدا می دانسته از روز ازل چه کسی می ماند و چه کسی می رود.

و چه کسی حسین زهرا می شود.

آیا مارا امسال قبول می کنید آقا؟؟؟

جانم، فرزندم، پدرم و مادرم به فدایت

السلام علی الحسین

و علی علی بن الحسین

و علی اولاد الحسین

 و علی اصحاب الحسین

/ 1 نظر / 58 بازدید
مسیر

بنفسی انت! قبول می کنید آقا؟